|
Medisch gebruikte delen: de
bladeren.
Botanie en plantbeschrijving:
De beredruif is een groenblijvende struik met kruipende stengels.
Soms vormen ze een waar tapijt van kruipende stengels.
De bladeren zijn omgekeerd eivormig en stomp.
Ze zijn vrij klein, dik en leerachtig en aan de bovenzijde is duidelijk het
netwerk van nerven zichtbaar.
Aan de onderzijde van de bladeren bevinden zich echter geen donkere stippen.
Wanneer men daarop let is verwarring met de bosbes niet meer mogelijk.
De bloemen van de beredruif staan in trossen.
Het zijn net kleine kruikjes met een witroze kleur en de roze zoom is getand.
Uit deze bloemen ontwikkelen zich bessen.
Het zijn melige, rode steenvruchten die op rode bosbessen lijken.
Voorkomen:
Hoofdzakelijk in Noord-Europa op humusrijke veengrond en heideland,
maar ook in naaldbossen in de Alpen.
In ons land komt de plant zeer zelden voor; vroeger nog wel op de Veluwe.
--- Advertenties ---
Kalknagels weg!
Wratten weg!
--- Advertenties ---
Werkzame stoffen:
Arbutoside en methylarbutoside, looistoffen, flavonen en organische zuren.
Genezende werking en gebruik:
De beredruif werkt als geneeskrachtig kruid ontgiftend op de nieren en de blaas
met de urineleiders.
Deze ontgiftende werking is ook door het moderne onderzoek bevestigd.
De bereiding van de
beredruifthee is bij vroegere jaren vergeleken wel
veranderd.
Destijds meende men dat de leerachtige bladeren erg lang gekookt moesten worden
om de werkzame stoffen te extraheren.
Daardoor ontstond echter een onappetijtelijke thee die een last voor de maag was
en - vooral ook kinderen - onmogelijk maakte een volledige
theekuur af te maken.
Tegenwoordig weet men dat door het lange koken juist veel
looistoffen worden geëxtraheerd die ongewenst zijn, omdat het juist gaat om de
werking van arbutine tegen de blaas- en nierklachten.
Men ontdekte dat deze stof ook uit de plant kwam als men het kruid 12 tot 24 uur
in koud water zette.
De looistoffen blijven op die manier in de bladeren en een theekuur kan met deze
thee geen bijwerkingen meer hebben.
Beredruif als huismiddel:
De kennis om trent de werking van het kruid is vooral afkomstig uit het noorden.
In Engeland werd de plant al gebruikt in de 13de eeuw.
In andere delen van Europa kwam het gebruik in zwang in de 18de eeuw, toen vele
artsen overtuigd raakten van de werking.
In de volksgeneeskunst gebruikt men
beredruif vaak als desinfecterend
middel bij verschillende nier- en blaaskwalen.
Bovendien werkt het een middel tegen hoest en ook bij chronische diarree gaf het
goede resultaten.
Dat laatste is niet zo verwonderlijk omat de bladeren looistoffen bevatten en
deze werken 'verstoppend'.
Bijwerkingen:
Bij verkeerde bereiding (te lang koken) kunnen door de looistoffen
maagklachten ontstaan na gebruik.
Beredruif helpt bij de onderstaande kwalen:
- Blaas ontgiftig en kwalen
-
Blaasontsteking (Mariadistel helpt ook bij pijnlijke galblaas,
ontsteking en blaastontsteking)
-
Urine ontgifting van
urinewegen
- Nier kwalen
-
Nier ontgifting
- Diarree
(zie ook
Mixtuur tegen Diarree en Windzucht) (zie ook
Mixtuur tegen Darmklachten)
(Bosaardbei, Gentiaan,
Heemst, Brandnetel (grote)
en Bijvoet
helpen ook bij diarree)
Extra aanverwante kruiden:
-
Heermoes versterkt blaas en nieren en helpt bij nierkwalen
- Zwarte bes helpt bij nieraandoeningen
- Brandnetel (grote) en
Bevernel helpen bij niersteen
- Bernagie helpt bij nierontsteking
- Brandnetel (grote) helpt bij urine uitscheiding van
urinezuur
-
Longkruid
helpt bij dysenterie (zware vorm van
diarree)
|
