|

Medisch gebruikte delen: de rijpe
vruchten; de bladeren.
Botanie en plantbeschrijving:
Deze struik wordt een tot twee meter boog.
In tegenstelling tot de kruisbes bezit de zwarte bes geen stekels.
De bladeren zijn diep 3 tot 5- lobbig en hebben aan de onderzijde klierpuntjes
en een zachte beharing.
De bloemen zijn klein en groenachtig van kleur.
Ze vormen losse, hangende trossen.
De binnenkant van de bloemen is roodachtig.
Uit deze bloemen ontwikkelen zich de zwarte bessen, die eerst bruinzwart van
kleur zijn.
De struik beeft een eigenaardige geur, die meestal als onaangenaam ervaren
wordt.
Voorkomen:
Men neemt aan dat deze plant stamt uit de bossen van Eurazië.
Bij ons wordt de zwarte bes in tuinen gekweekt.
In het wild komt de plant verwilderd voor.
--- Advertenties ---
Kalknagels weg!
Wratten weg!
--- Advertenties ---
Werkzame stoffen: De bladeren bevatten een beetje etherische olie, waaraan men een
waterafdrijvende werking toeschrijft, looistoffen,
vitamine C en rutine.
Verder is er ook vitamine C2-Euler aanwezig dat ook wel vitamine J wordt
genoemd.
Het is een antipneumoniefactor, een stof die beschermt tegen longontsteking.
De hoofdstof wordt aangevuld door vitamines van de B-groep, vitamine P,
organische zuren, pectine, looistof fen en mineralen.
Verder is er de donkerviolette kleurstof die veel lijkt op die van
vlierbessen.
De onaangenaam ruikende stof schijnt ook niet zonder werking te zijn.
Die stof kan echter niet nauwkeuriger worden omschreven.
In de bladeren en ook in de bessen komt die stof voor.
Grotendeels gaat de geur verloren door het koken van de bessen en door het
drogen van de bladeren.
Genezende werking en gebruik:
In de geneeskunde is bewezen dat de bladeren
diuretisch (waterafdrijvend) werken.
Ook bij reuma en jicht is er een ondersteunende werking, want na kuurmatig
gebruik van
Zwartebessenthee worden aanvallen van pijn minder en lichter.
Zwarte bessen als huismiddel:
Het bovenstaande geldt nog in versterkte mate in de volksgeneeskunst.
Hier worden de
bladeren veel gebruikt: reuma, jicht, waterzucht en vooral
kinkhoest.
Bijwerkingen: nadelige bijwerkingen zijn niet te verwachten.
Helpt bij de onderstaande kwalen:
-
Heesheid
(zie ook
Mixtuur
tegen Heesheid)
(Bevernel
en
Longkruid, breed
helpen ook bij heesheid)
- Prikkelhoest
(zie ook
Mixtuur voor Hoest en Bronchitis)
(Tijm
helpt ook bij prikkelhoest) (zie ook
Luchtwegen en longen)
-
Kinkhoest
(zie ook
Mixtuur voor Hoest en Bronchitis)
(Tijm,
Marjolein, Klimop
en
Venkel
helpen ook tegen kinkhoest)
- Nieraandoeningen (zie ook
Urinewegen, nierkwalen en klachten)
- Waterzucht (Bosaardbei,
Bevernel en
Berk
helpen ook bij waterzucht)
-
Reuma (Lavendel,
Paardebloem, Tijm,
Ogentroost helpen ook bij reuma)
(zie ook
Gewrichten, botten, spieren, weefsels)
-
Jicht
(Brandnetel (grote),
Ogentroost ,
Paardebloem, Berk,
Bevernel, Tijm,
wilde, echte helpen ook bij jicht
en reuma)
Aanverwante kruiden:
-
Tijm,
Heemst,
Ogentroost,
Venkel,
Kamille
helpen bij hoest (zie ook
Mixtuur voor Hoest en Bronchitis)
-
Hyssop en
Longkruid helpen bij droge
hoest (zie ook
Mixtuur voor Hoest en Bronchitis)
-
Ogentroost helpt bij het
opgeven van slijm bij hoesten (zie ook
Mixtuur voor Hoest en Bronchitis)
|